Cogito 2007 yazını melankoliyle karşıladı. Aristoteles’e atfedilen Sorular kitabının XXX. bölümünün giriş paragrafı olan “Karasafralılık” makalesiyle açılan melankoli dosyası, hekim Galenos’un “Kara Safra Üzerine” başlıklı yazısıyla devam ediyor. Marsilio Ficino, Montaigne ve Nynauld’nun melankoli denemelerine, Jean Starobinski’nin akedia günahı üzerine yazısı, ikonografinin kurucusu Erwin Panofsky’nin “Satürn ve Melankoli” denemesi ve Frances A. Yates’in Dürer ve Agrippa üzerine incelemesi eşlik ediyor. Oğuz Demiralp’in melankoli kavramının binyıllar boyunca nasıl tanımlanageldiğini incelediği “Hülya ile Sevda” başlıklı yazısını, Münir Göle’nin aşk melankolisini incelediği “Aşk Melankolisi Diye” tamamlıyor. Giorgio Agamben’in Freud’un “Yas ve Melankoli” denemesini mercek altına aldığı “Kayıp Nesne” makalesi dosyanın, 20. yüzyılda melankolinin alımlanışına ayrılan ikinci bölümünü açıyor. Walter Benjamin’in “Sol Melankoli” yazısı, bu yazıdan 60 yıl sonra kaleme alınan ve yirminci yüzyılın sonlarında solun içinde bulunduğu melankoliden nasıl kurtulabileceğini sorgulayan “Sol Melankoliye Direnmek” makalesiyle tamamlanıyor. Judith Butler’ın, yine Freud’un “Yas ve Melankoli”sinden yola çıkarak toplumsal cinsiyet ve melankoli arasındaki ilişkiyi sorguladığı “Melankoli ve Toplumsal Cinsiyet – Reddedilmiş Özleşme” makalesi dosyanın bir diğer “ağır topu”. Derginin Klasik metni ise İbn Sina’nın “Melankolinin Teşhis ve Tedavisi”.
|
|||||
| <<geri dön |
|
||||