Bu şehre çok lanet okuyacağım:
Sevgilim silah bırakacak

Topu topu bir günde bitirdim ömrümü
Bir oturuşta hesapladık eksiğimizi, bir gecede seviştik çünkü

Eh, aşkın zaviyesi böyle, müstakil ve ölümcül
Kimimiz hep sarhoş, kimimiz hep malum kişi

Keskin nişancılar var sersemleten bakışlarında
Elleri el değil, elleri ellerimde belli belirsiz su birikintisi

Adı da ad değil meymenetsizin
Adı sanki yaralı cin iniltisi

Bu şehre çok lanet okuyacağım:
Sevgilim silah bırakacak

Mamafih, her şeyi yarısında terktir özgürlük
Annem doğurup başlattı, işi ne, artık o tamamlayacak!

Çok duygulandım. Harika bir öykü. İçinde bulunduğumuz bu dönemde yaşamak, öyle sanıyorum ki tüm canlılar gibi biz insanlar için de, daha doğrusu pek çoğumuz için de kendi yurdumuzda azınlık kalmak anlamına geliyor. Hüzünlü, ama gerçek. Ari Cokona'yı kutlarım. Ayla Çınaroğlu

Yorum Yaz