Keklik uyuyor. Uyanıyor avcı.
Ağaçları giyip kamufle ediyor fişeğ’ni.
Avcıya sorarsan bu bir oyun,
sana can pazarı şimdi.

Tasmandan tutup sürüklüyor, köpeciksin.
Sormuyorsun, hangi ava sürecek
esrik tazısını? Esirisin şimdi.
Her ne iş yaptırmaya götürüyorsa
götürür artık. Niçin kullanacaksa kullanır.
Pusu kuruyor şimdi sana, tavşanısın.
Kır manzarasını seyrediyorsun sen,
avtüfeğ’ni dolduruyor o.
(Vay başına geleceğe!) Ama gelecek de ne
senin’çin, varsa yoksa şimdi.

Şişeni kırıyor işte, şarabın dökülüyor.
Kanatlarına basıp geçiyor
avcının çizmesi. Hem canını çiğniyor
hem bedenini. İçin acıyor şimdi.

Yorum Yaz