şifremi unuttum            beni hatırla

ETKİNLİKLER
24 Temmuz 2014 Perşembe
Siyah İnciler

Kategori: Şiir
Yazar: Mehmed Rauf
Sayfa: 315
Ölçü: 13.5 x 21 cm
ISBN: 975-363-690-3

"Eylül yazari" Mehmed Rauf, edebiyat tarihimizde kültlesen bu psikolojik romanin yani sira baska romanlar, öyküler ve oyunlar da yazmisti. Bir de "mensure"ler, yani düzyazi siirler. Bu düzyazi siirlerin bir bölümü, "Eylül"le ayni yil (1901) bir kitapta toplanmisti: "Siyah Inciler". Rahim Tarim, "Siyah Inciler"i ilk kez -kosut metinler halinde- yeni yaziya aktardi; dil ve ifade özelliklerini koruyarak sadelestirdi; ayrica "düzyazi siir" konusunu edebiyat tarihimiz ve Mehmed Rauf baglaminda açimlayan kapsamli bir inceleme yazdi. Kitabin ek bölümlerini olusturan "Mehmed Rauf'un düzyazi siirlerinin alfabetik ve kronolojik listeleri" de "Siyah Inciler"in kaliciligini arttiriyor.

Takip Et I                Paylaş

        

TADIMLIK

Gözlerin Bir Sema ki

Gözlerin bir sema ki bulutlu, sanki ruhunu, bu gökyüzünün günesini görmeye engel olan bulutlar kapamis; seni sadece uzaktan görürken zindanlarda titreyenlerin hasretle gökyüzünü hep günesli düsünmeleri gibi gözlerini ruhsuz düsünemezdim. Söyle niçin onu sakladin, ruhunu neden sakladin?

Bir karanfildeki o mahzun, suh tebessüm, o yakinisla, o yayilan kokuyla nemli tebessüm, iste tebessümün... O kadar ki dudaklarin bir karanfildir denilir. Fakat o masum tebessüm bir çig tanecigi gibi piriltili ve titrek degil, hep bulut, tebessümünde, bakislarinda hep bulut!

Evet, bütün bulut, hep bulutsun; bu gözlerin, bu dudaklarin arkasinda beni mutlu yahut mutsuz edecek bir hayat felsefesi oldugunu düsündükçe "âh görsem..." diyorum, "bu gözlerin günesini görsem de gerekirse hattâ ölsem.." diyorum; beni sevdigini, hiç olmazsa sevmek istedigini görsem, bilsem ki beni istiyorsun, bunu bilmek o kadar feci olsa ki ölsem...

Fakat hep bulut, bütün bulutsun; tebessümünde, bakislarinda bütün bulut! Niçin hep bulut, niçin hep gölgesin? Yoksa ruhun da mi hep gölgeli?

Takip Et I                Paylaş