Tomris Uyar

Nihat Ziyalan


Tekrar okurken
Otuzların Kadını’nı...
Sydney’den karımla gönderdiğim
deri karışık yün manto
içinde seni düşünerek.

Mantoyu görenler
Sormuştu:
Çocuk için mi?

Hem yıllar
hem de ellenmekten yıpranmış  sarı zarf:
Üstünde
elyazınla adresim,
içinde Fitzgerald’dan
çevirdiğin uzun öykü.
“Piyasada bulamıyorum
lütfen gönder” demiştim.

Üşenmeden  fotokopi ettiğin
74 sayfayla
bir mektupçuk:

“24/4/1988
Karınla tanıştırdığın için çok teşekkür ederim.
Sevgiler.
Tomris”

Son kez telefonla
Erdal Öz’ün odasından.

Sesinde
hayıflanma vardı

birşeylerin kaybolmakta  olduğunu sezen.

 

<<geri dön

Ana Sayfa