Kendimi arıyorum, yeniden
başlamak için
yaşama ve düşlere, eskisi gibi ve kıyısında Savrun’un.
Kardeşler, niçin (ve neden) bulutlar kaplıyor yeryüzünü?
Kardeşler, niçin ama
bilmediğim bir şey mi var, yağmurun
yağması ve taşması Savrun’un, bana bir şey mi diyor?
Zakkumların (yani ılgınların, yani ağınların) çiçekleri göz alsa da
bir tuhaflık var, bunu görmezsem tavşanı da görmem
sincabı da görmem çocukları da, kuş avlayan
taylar kadar haşarı, günler denli yorgun.
Saçlarını savuran
rüzgâr bile bilemez ne yapacağını onlarla.
Ama altın bir bağ vardır
o günlerle ve onlarla aramda, biliyorum
yeniden başlamak için, hem de şimdi
yaşama ve düşlere, kendimi arıyorum.