Bir adada olduğumu hissederek yaşadım
on üç yıl Büyükada’da.

Yazın at kokar.
Nal sesiyle karışık arabacıların cakası,
fırından yeni çıkmış,
tepsi tepsi ay çöreği.

Kar yağdığında
dallar ağırlaşır,
başımı eğerek geçerim.

Küçük tur
büyük tur yürürken,
yanı başımdaki denizle konuşur,
dalmak isterim sebze bahçelerine.

Yirmi yedi yıldır Sydney’de
trenle otobüsle gittiğim oldu,
deniz kenarına.
Farkında olmadan
bir adada yaşadığımın.