Gece daha gece olmadan
yola çıkalım, ulaşırız
gergin tele, içimizdeki. Hüzünlü bir bulut
sanki alçalan, dağılan.

Olmadan gece yola çıkalım, şaşırırız
yolu değil, geceyi hiç değil, kendimizi
günlerce. Unuturuz
artık unutmak yaraşır her şeyi, değil mi?
Bir deniz kıyısı, kumlukta, ayak izlerimizi iyice
silmek gerekir, sileriz.

Yaşadık, öyle diyelim. Günlerimizi, iyi kötü,
kimse yadsımasın. Soluruz
bir süre daha, yaşamak bu nasılsa. Kırlar, gökyüzü
işte uzanıp gidiyor şurada, önümüzde,
gece olmadan daha, Ay doğmadan.

Daha!