Aforizmalar

Heinrich Heine (1797-1856)


• Düşünce görünmeyen doğa, doğa görünen düşüncedir.
• Hıristiyanlıkta ruhsal özgüvene acıyla erişilir – hastalık hayvanları bile ruhsuzlaştırır.
• Delilerdir ancak Capitol’u ele geçirmek için ilkin kazlara saldırılması gerektiğini iddia edenler.
• Almanya’da Hıristiyanlık, teori ve pratikte, aynı anda, endüstri eğitimine ve kalkınma düzeyine indirgeniyor.
• Dünyanın mükemmelliği her zaman ruhun izlediği mükemmelliğe uygundur. İyi olan burada cennetini bulurken, kötü olan cehenneminin keyfini çıkarır.
• İyi kitap çocuk gibi zamanını gereksinir. Hızlı, bir iki haftada yazılmış kitaplar bende yazanına karşı bir önyargı oluşturuyor. Kadın çocuğunu dokuz aydan önce dünyaya getirmiyor!
• Gözyaşı akıtmaktan anlayan dramatik şairler ödüllendirilirler – Bu yetiye en buruşuk soğanlar da sahiptir, bu ünü birlikte paylaşırlar.
• Etkisiz bir şair aniden siyasileşirse, beşikteki bir bebeği anımsatır bana: “Baba, annemin pişirdiğini yeme sakın!”
• Şairler dünyasında hayvancıl mevcudiyet yararlı değil, zararlıdır.
• Kralların başına dökülen kokular düşünce fırtınasını mı dindiriyor?
• Toplum hep cumhuriyete benzer – tek tek kişiler kızgınca mücadele eder, bütünse onları geri püskürtür.
• Napolyon kralların yapıldığı ağaçtan değildi – o tanrıların yapıldığı mermerdendi.
• Paşaların niçin bu kadar yaşlandıkları bilinmiyor – ölmekten, öteki dünyada tekrar Napolyon’la karşılaşmaktan korkuyorlar.
• Almanların Paris’teki misyonunun beni yurt hasretinden korumak olduğu görülüyor.

Almancadan çeviren: N.S.