| Aforizmalar
|
| |
Heinrich Heine (1797-1856)
|
• Düşünce görünmeyen doğa, doğa görünen düşüncedir.
• Hıristiyanlıkta ruhsal özgüvene acıyla erişilir – hastalık hayvanları
bile ruhsuzlaştırır.
• Delilerdir ancak Capitol’u ele geçirmek için ilkin kazlara saldırılması
gerektiğini iddia edenler.
• Almanya’da Hıristiyanlık, teori ve pratikte, aynı anda, endüstri eğitimine
ve kalkınma düzeyine indirgeniyor.
• Dünyanın mükemmelliği her zaman ruhun izlediği mükemmelliğe uygundur.
İyi olan burada cennetini bulurken, kötü olan cehenneminin keyfini çıkarır.
• İyi kitap çocuk gibi zamanını gereksinir. Hızlı, bir iki haftada yazılmış
kitaplar bende yazanına karşı bir önyargı oluşturuyor. Kadın çocuğunu
dokuz aydan önce dünyaya getirmiyor!
• Gözyaşı akıtmaktan anlayan dramatik şairler ödüllendirilirler – Bu yetiye
en buruşuk soğanlar da sahiptir, bu ünü birlikte paylaşırlar.
• Etkisiz bir şair aniden siyasileşirse, beşikteki bir bebeği anımsatır
bana: “Baba, annemin pişirdiğini yeme sakın!”
• Şairler dünyasında hayvancıl mevcudiyet yararlı değil, zararlıdır.
• Kralların başına dökülen kokular düşünce fırtınasını mı dindiriyor?
• Toplum hep cumhuriyete benzer – tek tek kişiler kızgınca mücadele eder,
bütünse onları geri püskürtür.
• Napolyon kralların yapıldığı ağaçtan değildi – o tanrıların yapıldığı
mermerdendi.
• Paşaların niçin bu kadar yaşlandıkları bilinmiyor – ölmekten, öteki
dünyada tekrar Napolyon’la karşılaşmaktan korkuyorlar.
• Almanların Paris’teki misyonunun beni yurt hasretinden korumak olduğu
görülüyor.
Almancadan çeviren: N.S.
|