O Cumartesi akşamı Alameda Deniz-Hava
Üssü'ne giden otobüse binmiştim.

Dev bir karaderili geldi oturdu yanıma.
Benim yaşımdaydı. Az sonra sessizce
ağladığını farkettim.

“Brother,” dedim. “Ne oldu? Seni üzen şey
nedir?”

Beyaz bücürün kendisine “birader”
demesinden rahatsız, dik dik baktı yüzüme.

“I'm Turkish,” diye geveledim. Anlamadığını
hissedince, “mussulman,” diye ekledim.

Yumuşar gibi oldu, önüne döndü. Uzun bir
duraksamanın ardından, “I'm going to
Vietnam,” dedi, fısıltıyla.

Konuşmaya davrandım, ama ne söyleyeceğimi
bilemedim. Soluğumu tuttum, öylece kaldım.

Otobüs hareket etti. Biz ikimiz taştan
sfenksler gibiydik.

Çöllerde. Kaskatı