Fazla varma üstüne unutma sen de
su akarak bulur yolunu dağda düzde
sapsarı bir oluktu biçilen tane
başaklardan bir mezarlık kaldı geride

Başaklar gibiyiz biz de
sapsarı bir yılan gibi
altından dökülmüş bir buzağı gibi
kaldık mı sapsarı çöllerde

Çöl de unutmaktır biraz
gece çöldekinin hatırlaması biraz da
kum dediğin işlenmiş taş
biçilir gökyüzünden sabaha kalmaz

Uykunun yıkadıklarını da hatırla
arzuyu kesik kesik ve hep aynı vahada
keser her sürgün ince ince –hatırla
hatırlamak bir daha unutmakmış ve gece

Gece gibiyiz biz de
gündüzün parmak uçları göğsümüzde
yıldız yıldız keskinleşir
kara bir iplik gibi seriliriz gündüze

Ferâmûş– hangi göğe çekildin sen
hangi değirmenin taşlarındasın
kirpiklerinden hızlı işleyen bu testere
hadım edileceksin hem erkek olacaksın bir de