Uçarı bir kız vardı. Adı Yelda’ydı. Bütün kış evde oturmaktan sıkılmıştı. Bir gün bahar gelince dışarı çıktı: Papatyalar, akasyalar, kırlangıçlar, karıncalar... İçini uzun bir yolculuk isteği kapladı. Bir gün bisikletine binip yola koyuldu. Kırmızı mantosu yelken gibi açılıp şişti. Saçları dağıldı. Uçurtma! Bambaşka. Bütün elbiseleri kat kat üzerinde. Çantalar, heybeler, tıkış tıkış bir sepet, mızrak gibi çıkmış bir şemsiye. B şekliyle uzaktan bakıldığında Don Quijote, evcil bir zebra, başı yukarıda bir zürafa...
Boynunu uzatıp leyleklerle yarıştı. Cıvıltılı bulvarlardan geçti. Asfalt bitti! Duraksadı. Dönüp baktı: şehir küçülmüştü. Bacalardan ipince bir duman yükseliyordu.
Devam etti. Soluk soluğa kalınca mola verdi. Yazık bir gün yol ezberini unuttu. Bir gün kapkara bir köpek etrafında dolaşıpdurdu. Beti benzi attı. Güneş battı. Akşamsefaları açtı! Pedalı usuldan döndü. Bir gün Robinson Crusoe gibi ufka baktı. Böyle nereye gidiyorum diye mırıldandı.
Yol uzun. Mahzun. Bisiklet sürmek iğne ile kuyu kazmakmış meğer.
Bir gün etrafında koca koca kamyonlar sökün etti: devler arasında Gulliver? Bir gün İbni Battuta. Bir gün artık evden çok uzakta!
Bir gün 23 Nisanda. Artık kılıktan kılığa:
Kırmızı Başlıklı Kız
Belkıs
Pamuk prenses...
Pes.
Bir gün şımardı. Başı yola uzanan dallara çarptı. Bir gün taşa takılıp tekerlendi. Bir gün sesini çıkartmadı. Meğerse yansıyan görüntüsünü izlerken suya itilmiş. Çıktı. Küstü. Bir gün içine bir kurt düştü, sepetine papatyalar toplayıp ananesini ziyarete gitti. Takdire şayan!
Bisiklet dikkat yol kaygan! Aniden önüne çıkan kediyi ezecek gibi oldu.
Zaptı imkânsız. Delidolu. Çıtıpıtı. Bir gün gardenpartiye katıldı. Körkütük sarhoş oldu. Hoş oldu. Bir gün yolda giderken aslanla karşılaştı. Bisiklet hâline bakmayıp diklendi. Bir gün de tilkiyle arkadaşlık etti. Bir kargaya zilini çalıp “ben duduyum” deyince karga da benzer bir ses çıkarıp “bak ben de duduyum” dedi. Ağzının payını aldı.
Bir gün halkın içine karıştı. Bir gün anacaddeye çıktı. Bir gün yoldan çıktı. Bir gün çalıntı bisiklet ihbarıyla sorguya alındı. Sorguda bisikletin bisikletli, kendisinin de bisiklet olduğunu söyledi. Herkesin aklını karıştırdı:
“Duymadınız mı bisiklet ve bisikletli ikiliği ortadan kalktı,” dedi.
Bisikletin karman çorman yapısı...
Belli ki bisiklete binmek akıl kârı değil.
“Bilakis bisiklet aklın yolu...” dedi. Bilgiçlik tasladı. Ne biliyorsa peşpeşe sayıp döktü.
BİR GÜN MARFAN HASTALIĞINA YAKALANIP BOYU UZADI.
Bir garip oldu.
Hapse girdi. Bir gün bahse girdi. Bir gün kaçıp karaçalıların arasına saklandı. Rasgele konuştu. Rasgele dolaştı. Bazı bağırdı. Bazı dalgındı. Bir keresinde az daha arabaların altına girmişti! Bir gün motosikletle yarıştı. Bir gün ayrıcalıklı biriyle tanıştı. Ayrıcalıklı biri ona kocaman bir aferin deyip yakasına madalya taktı. Bir gün göze geldi. Derken, kurban Bayramı arifesinde yanından geçen araba şişkin heybesine sürünmez mi? Dengesini kaybetti: Yoldan aşağıya yuvarlandı.
Her şey saçıldı.
Teker parçalandı. Pedal büküldü. Gidon eğildi. Yağmurluk yırtıldı. Diz kanadı...
Yine de bisikletinden kopmayıp sıkı sıkı yapıştı. Yerde yarı insan yarı bisiklet gibiydiler. Onları bu halde görenler korktular. Kaçışıp kaldırımlara, duvarlara çıktılar.
“Bisikletkızı!” dediler. Sonra
“Bisikletkız!”
“Bisikletvekız!”
“Bisiklettenkız!”
“Bisikletgilinkız!”
“Bisikletinkızı!”
“Bisikletcilkız!”
“Bisikletimsikız!”
“Bisikletmişkız!”
“Bisiklettendoğmakız!”
“Bisikletleyaşamışkız!”
“Bisikletleyatmışkalkmışkız!”
“Bisikletyapışmışkız!”
“Bisikletekarışmışkız!”
“Bisikletolmuşkız!
“Bisikletdoğurmuşkız!” gibi birçok şey söylediler. Evlerine dağılıp kapılarını sıkı sıkı kapadılar. Camlarının önünde durdular. Bugün n’oldu biliyor musunlu tümcelere başladılar.

* * *

Aksıya aksıya ama bisikletini yanındasürüyerek bize kadar geldi.
Çünkü taksi kapadı. Otobüs kapadı. İlkyardım kapadı. Hastane kapadı. Ortopedi kapadı. Sağlıkocağı kapadı. Eczane kapadı. Eczadolabı kapadı. Sınıkçı kapadı. Çıkıkçı kapadı. Lunapark kapadı. Sirk (bile) kapadı. Orman kapadı. Parklar kapadı. Bahçeler kapadı. Veteriner kapadı. Bisiklet tamircisi kapadı. Bisikletsatıcısı kapadı. Bisikletkiralayıcısı kapadı.
Kapıdan ikisi birden sığmayınca garajı açtım. Hava alsın pencere açtım. Altına yumuşacık şilte açtım. Koltuk değnekleri açtım. İşe yarar mı hintyağı açtım. Anzarot açtım. Boynuna boğazına ferahlık olsun kolonya açtım. Duş alsın su açtım. Moral olsun çiçek açtım. Canı sıkılmasın masal kitabı açtım. Gazete açtım. Dergi açtım. Radyo açtım. Televizyon açtım. Teyp açtım. Dolap açtım. Çekmece açtım. Kutu açtım. Cep açtım. Çakı açtım. Konserve açtım. Gazoz açtım. Tamirçantası açtım. Kerpeten açtım. MERDİVEN AÇTIM. Yanına açtım: TANIMADIĞIM BİR HAYATIN TIRMANIŞINI İZLİYORUM.