I
Ölümcül tene ve geceye.

Yalnız bakılmak, bakılmak…
Arzu edilmek ama erişilememek.

Suretini gizlemek.

Cebinde güneşle dolaşan!

II
Gökkuşağıma!

Zaman ve uzam dışına çıkmak.
Zamanı yürürlükten kaldırmak.
Öyle bakmak.

Orda varolmak.

III
Ayaktayken ürperten ve donduran.

Taşta varolmak.

IV
Bir bilinmezi sergiliyordur.
Anlamsız bir ödülü istemektense
fırlatıp atmak.

Bir ideaya!
(Her seferinde yeniden doğan.)
Zamanın rengini almak

Ordan bakmak.

Bütün duyduğu bir zemin boşluğu değil midir?

Görünmeyeni görmek.

V
O bedene hep bakardım
(Yabancı olmayan hiçbir şeye.)

Büyük boşlukta kaybolmak.

VI
Bir İkona!
Akşamın unutulmuş loş sözcüklerine.
Trenlere, rüzgarlara, yerinden oynatılmış yıldızlara.

Artık ummuyordur, niçin ağıt yaksın?

Bir yokluluğun haklılığına.

(Hep eksiklik duygusu veren.)

Kendini kaybederek, kendini bulmaya.

VII
Bir akarsu:
— Bir görüntüydü o diyor.

Hep kül rengi kağıtlara yazmadı mı?

Çöle. Kayalara.

Her türlü örtü ölüme dokunmadır.

VII
Altını düşlerimizin!

Hep sokağa taşardı yüzü.

(Lettera Amorosa, İlhan Berk; hayykitap, İstanbul 2005)