Torunum Aidan

Nihat Ziyalan


sağ topuğum isyan ediyor artık
sabahları zor basıyorum
sıçratıyor acıdan
oyun sanıyor torunum Aidan
o da başlıyor
sıçrayıp hoplamaya

dördüne basmış
sarı saçıyla tel tel gülen bir çocuk
tutturmuştum
Aydın olsun diye
dinletemedim Avustralyalı annesine
umurunda değil oğlumun da

dede, dede diyerek
her eve lazım bastonu salladığında
iç geçirip
“Demek ki bana kısmetmiş” dedim içimden
tam o sırada
öksürmeye başladı karım
örtbas etmek isterce
olup biteni

çarşıya giderken
elini tutuyorum
avucunun bebek yumuşaklığı
iyi geliyor ağrılarıma
hele minnacık şeyi
sertleşince zaman zaman
okşuyorum şakacıktan

iyi geliyor ağrılarıma

Sydney, 2006


<<geri dön

Ana Sayfa