Yeniden dünyaya bağlardı kendini
Sular coşar kuşlar uçardı
Sevgiye yürüyen bir ordu gibi
Cıvıltılarla yan yana, coşkuyla

Dururdu eşiklerde sönük yıldızlar
Dağ başında çocuk yağmurla ıslanırdı
Kuru dallar arasında ısınırdı ateşle
Bir yıldız gibi sonsuza ağardı

Suların coşup kuşların uçuştuğu
O yerde ve gökte mutluluk vardı
Çocuklar gün be gün büyürdü beşiklerde
Buğday filiz verir, fidanlar boy atardı

Suların koparıp götürdüğü kırık dal
Dal ucunda soldurulmuş ham meyva
Umutsuz yolcuların uğradığı son liman
Göğün ağladığı zamanların çocuğu

Seni coşkuyla severdi
Saçının telleri bağlardı onu
Gövdenin esriten tepeleri arasında
Soluk soluğa kuş gibi

Yeniden dünyaya bağlardı kendini

Ana Sayfa