106. sayımızda “kırmızı” üzerine bir dosya hazırladık. Görsel ifadede kırmızının etkileri duygusal tepkilerden toplumsal manalara uzanan geniş bir yelpazede izlenebilir. Dosyamızın açılış yazısı olarak seçtiğimiz Amy Butler Greenfield’in The Perfect Red kitabından çevirdiğimiz bölümde, Batı’da kırmızının dinde, kraliyette, iktidarda nasıl kullanıldığına dair ilginç örnekler göreceksiniz. Ardından gelen yazıda Münir Göle özellikle tercih edilen kırmızı boyanın elde edilme serüvenine bir pencere açıyor. Nilüfer Öndin kırmızının soyut sanattaki yerini Kandinsky ve Modrian üzerinden inceliyor. OpArt’ın ünlü ismi Bridget Riley’nin renklerle ilgili yazısında kırmızı rengi Caravaggio, Veronese, Cézanne vb. sanatçıların eserleriyle araştırıyor. Genç şair Efe Murad, Viyana Eylemcileri ile Fazıl Hüsnü Dağlarca arasında bir ilişki kuruyor. Burcu Pelvanoğlu film yönetmeni Kieslowski’nin ünlü üçlemesinde “Kırmızı”nın okumasını gerçekleştiriyor. Dosyada bir “Kırmızı Albüm”le çeşitli sanatçıların eserlerinin kısa okumalarına yer veriyoruz. Kırmızının 16.-19. yüzyıl arası sanatta kullanımına ağırlık veren yazıları bu albümde Matisse, Mark Rothko, Rosenquist gibi 20. yüzyıl sanatçılarının eserleri takip ediyor. Sayıya başlık ararken YKY’de meslekdaşım ve komşum, kitap-lık dergisinin editörü Murat Yalçın “Kıpkırmızı!” dedi ve dosyanın anahtar kelimesini buldu. Bu ifadede çeşitli duygular, belleğimizde canlanan farklı anılar barınıyor, ve yine ifadenin uyarıcı niteliği sayfalarımıza yayılan kırmızılarda karşılığını buluyor.
Dergimizin diğer sayfalarında Gültekin Emre “Yeni Vatan” ve “Gülden Artun”, Evrim Altuğ “Mike Berg” ve Azra Tüzünoğlu “Son Şeyler” sergilerini inceliyor. Pınar Üren YKY yazarlarımızdan Cihat Burak’ın retrospektifini hazırlayan Levent Çalıkoğlu ile bir söyleşi gerçekleştiriyor. Efe Murad “Görüngünün Maddede Tekilleşmesi Üzerine” başlıklı yazısında dört sanatçının (Van Gogh, Leonardo Cremonini, Jan Zrzav`y ve Burhan Doğançay), Şener Özmen de Ferhat Özgür’ün bazı yapıtlarını okuyor. Mümtaz Sağlam, “Tartışılan Modernlik, Bir Kitap ve Ötesi”nde Deniz Artun’un kitabını değerlendirirken Paris’te eğitim gören Avni Lifij, Namık İsmail gibi sanatçılara dair yazıyor.
Yaz sayımızda tekrar buluşmak dileğiyle.

DÜZELTİ: 105. sayımızda yayımladığımız Emre Elikara’nın “Manga Türleri” başlıklı yazısının kaynakçasına (s. 65) şu yayının eklenmesi gerekmektedir:
Elif Varol Ergen, “Uzakdoğu Kültüründe ‘Japonya Örneğinde’ Çizgi Roman Sanatının Gelişimi ve Bir Çizgi Roman Denemesi”, Yüksek Lisans Sanat Eseri Çalışması Raporu, Hacettepe Üniversitesi Grafik Anasanat Dalı, Ankara, 2003.
Saygılarımızla,
Burak N. Aydın, konuk editör (Manga dosyası); Mine Haydaroğlu, Sanat Dünyamız editörü.

<<geri dön