Sanatçı Serkan Özkaya, 9. Uluslararası İstanbul Bienali için Mikelanj’ın Davut heykelinin gerçeğinden daha büyük bir kopyasını yaptı. Bunun için Özkaya mükemmel bir 3 boyutlu bilgisayar modeli kullandı ve heykeli binlerce köpük katmanından üreterek altın rengine boyadı. Ne yazık ki eser İstanbul’da sergileneceği alandaki kaidesine yerleştirilirken yıkıldı, bu nedenle de sergiden çekildi. Geri kalan sadece bir video ve fotoğraf dokümanteri ve sorulardı. Serkan Özkaya’ya Davut’un düşüşünü Türkiye, İstanbul Bienali ve kendisinin bir sanatçı olarak çalışmaları bağlamında ele alan sorular sordum.
Defne Ayas: Davut nasıl? İyileşiyor mu?
Serkan Özkaya: Restorasyona yakında başlayacağız. Sonra da heykeli bir sanat mekânına yerleştireceğiz; kapalı bir mekâna yani.
D.A.: Davut’un yapımı sırasında arkadaşlarını e-posta yoluyla bilgilendiriyordun. Bu kaza olmasaydı, toplumdan nasıl bir tepki bekliyordun?
S.Ö.: Ben sadece bu yolculuk sırasındaki heyecanımı paylaşmak istedim. Biliyorsun, hep böyle zaman sınırlamalı işler yapmıyorum. Bu sefer e-postalarım ve Bienal ofisinin işimin yapımını gösteren basın fotoğrafları çakıştı. Sanırım proje üretim aşamasında bile çok zor kavranacak bir proje değildi. Biz beklentileri inşa ettik. Ben hâlâ üretim aşamasındayım; nasıl restore edebileceğimizi düşünüyorum, o yüzden bu soruya cevap verip veremeyeceğimden emin değilim.

Artist Serkan Özkaya reproduced a larger than life replica of Michelangelo’s David for the 9th International Istanbul Biennial. For this production, Özkaya used a precise 3-D computer model and built the sculpture out of thousands of layers of foam and painted it gold. Tragically the piece collapsed during its installation on its pedestal at the exhibition site in Istanbul, and therefore has been withdrawn from the exhibition. What remained was a video and photo documentation, and questions. I asked him questions about David’s fall as it relates to Turkey, the Istanbul biennial, and his work as an artist.
Defne Ayas: How is David doing now? Healing?
Serkan Özkaya: We’ll start with the restoration soon and install the statue in an art space afterwards; interiors that is.
D.A.: You have sent email updates to your friends throughout the construction of the David. What were you envisioning as a response from the public, had the accident not occurred?
S.Ö.: I just wanted to share my enthusiasm throughout the journey. You know I don’t always produce work that is time-based. This time my emails and the Biennial office’s press photos of the construction coincided. I think the project was not too hard to grasp even during its making-of. We built up expectations. I’m still in the making-of part; trying to find a way to restore it, therefore I’m not sure I can answer to that question.

<<geri dön